Dag 1 Zaterdag 30 mei 2015 :Lunteren-Sarria, 30 mei 2015
Eindelijk was het zover. We vertrekken naar Noord-Spanje om een deel van de wereldberoemde pelgrimstocht Camino de Santiago te wandelen. 's Morgens werden we bij het seniorenappartement Ajah Bunda in Lunteren uitgezwaaid door familie en vrienden. Het was hartverwarmend om te zien dat zoveel mensen hiervoor de moeite hebben genomen. Na het afscheid en het maken van een groepsfoto vertrok de groep per taxibus (met chauffeur) richting Schiphol. De vliegreis richting Spanje verliep voorspoedig. In Madrid werd de overstap gedaan voor de vlucht richting Santiago de Compostela. Bij de uitgang van de luchthaven van Santiago de Compostela werden we opgewacht door de chauffeur van het bus transfer met het bordje "Latul Holanda". In de bus konden we onder-weg volop genieten van de prachtige omgeving richting Sarria onze plaats van bestemming.
Iedereen werd er stil van. De heuvels en de vergezichten maakten indruk. Dit is dus wat ons de komende dagen als wandelroute te wachten staat.
Na een lange busreis kwamen we in Sarria bij Pension Casa de Vento aan. Na de verdeling van de kamers die heel erg comfortabel waren werd er bij de "supermercado" boodschappen gedaan en in de stad voor het eerst gebruikgemaakt van de pelgrimsmaaltijd "menu del dia".
Klik hier voor foto's: heennreis Lunteren-Amsterdam -Madrd-Santiago- Sarria
Dag 2 Zondag 31 mei 2015 Sarria
De vrije dag in Sarria begon met een ontbijt bij pension Escalinata een aantal minuten lopen van ons pension Casa de Vento. In de hoofdstraat "Calle Mayor"van de oude binnenstad werden door een aantal van ons wandelstokken gekocht, die later in de week bij de lastige klimmetjes goed van pas kwamen. In de kerk Santa Marina woonden we een mis bij waarin een aantal kinderen op een aandoenlijke manier communie deden. De dienst was spiritueel en er was een vocal group.
Later op de dag bracht een deel van de groep een bezoek aan het klooster Monesteria de La Magda-lena, waar in de middeleeuwen onderdak werd verleend aan de pelgrims. In de Calle Mayor werd bij cafe Matias een optreden verzorgd met Molukse en Nederlandse traditionals. Aanleiding was een roze gitaar met de tekst "please play me". Die bracht een van ons tot de verleiding om met de groep publiekelijk een muzikaal optreden te verzorgen. Tot hilariteit van de groep bracht het optreden bijna 7 euro op. De grootste bijdrage kwam van een Mexicaan die onlangs een rondreis door Indonesie had gedaan. Hij werd in Indonesië begeleid door een Indonesier, vandaar de sympathieke geste. Hij doet nu samen met een Italiaan die hij onderweg heeft ontmoet de Camino.
Een bijzondere ontmoeting was er ook bij het restaurant Meson O Tapas. Een Amerikaanse man had op een cruiseboot van New York naar Londen een Amerikaanse vrouw ontmoet en er was een zo-
danige klik dat ze besloten om samen als stel de Camino te doen. Een Camino liefde dus.
Bij Meson O Tapas hebben we 's middags de lunch en 's avonds de "menu del dia"(menu van de dag voor pelgrims) genuttigd. Tot groot genoegen van de sympathieke eigenaar.
Klik hier voor foto's: verblijf Sarria
Dag 3 Maandag 1 juni : 2015 Sarria – Portomarin
De totale wandelafstand vandaag bedroeg 23 km.
Bij pension Escalinata begonnen we met een ontbijt. Voordat we met de eerste wandelroute gingen starten, werd voorgesteld om iedere morgen bij de start met een gebed of met een meditatie te beginnen. Het voelde goed om de wandeling met een spiritueel moment te beginnen. De eerste wandelroute voerde ons langs kleine typische Galicische dorpjes en schaduwrijke kastanje bossen. Onderweg werd door de warmte dankbaar gebruik gemaakt van de schaduwrijke bomen en werd er een heuse siësta gehouden We volgden een netwerk van rustige landelijke weggetjes en werden getrakteerd op schitterende vergezichten. Verder waren er verrassende ontdekkingen zoals een unieke orchidee plant en een mooie hagedis.
Tijdens deze route raakten we in gesprek met Frances een vrouw uit Zuid-Afrika . Zij had een bijzonder verhaal. Haar man kreeg drie jaar geleden tijdens zijn werk in Engeland een ongeluk en is overleden. Ze zouden dit jaar samen de Camino doen. Ze heeft 2 pelgrimspaspoorten in haar bezit. Een voor haarzelf en een voor haar overleden man die ze elke dag liet stempelen. Zo heeft ze het gevoel dat hij bij haar is en en in gedachten ook meedoet aan de Camino en kon ze het verlies verwerken. Tegen het einde van de wandelroute stonden we op een heuvel en hadden we een prachtig uitzicht op de stad Portomarin en het stuwmeer Belesar. Over de brug van de Rio Minho wandelden we Portomarin binnen, op zoek naar ons pension.
Na een verfrissende douche, werd er boodschappen gedaan in de "supermercado" in het centrum van de stad. In het centrum stond bij het plein de indrukwekkende Romaanse Tempeliers kerk San Nicolas. Het is een duidelijke getuige van het rijke verleden van dit stadje.
's Avonds werd er in een restaurant vlak bij de kerk gegeten en maakten we opnieuw gebruik van de "menu del dia".De eerste wandeling van de 117,3 km van Sarria naar Santiago de Compostela zat er op. Menigeen voelde het in de benen. Gelukkig waren er onder ons masseurs, die de spieren weer los konden masseren.Voor ons verblijf in Portomarin logeerden we in pension El Caminante met mooie kamers, comfortabele bedden en goede douches.
Klik hier voor foto's: wandelroute Sarria-Portomarin
De totale wandelafstand vandaag bedroeg 22 km.
Het personeel van pension El Caminante was zeer gastvrij. We kregen 's morgens in de groepsruimte een voortreffelijk ontbijt voorgeschoteld. Na een groepsfoto voor het pension gingen we weer gesterkt op weg. Nadat we de brug bij het stuwmeer van de Rio Minho hadden gepasseerd deden we een warming-up. Een aantal passerende pelgrims deden spontaan en enthousiast met ons mee.
We vervolgden ons pad door de beboste heuvels van Galicië. Heel mooi was te zien hoe de mist vanuit de heuvels optrok.Opnieuw volgden we voornamelijk landweggetjes en bospaden door het glooiende landschap met prachtige natuur en vergezichten. Aan het eind van de route moesten we een aantal pittige klimmetjes trotseren. Druppelsgewijs kwam iedereen het plaatsje binnen.
Gezamenlijk gingen we op zoek naar ons pension. In Palas de Rei sliepen we op 2 verschillende locaties van pension Pardellas. In een naburig restaurant werd gebruikgemaakt van een menu del dia.
Klik hier voor foto's: wandelroute Portomarin- Palas de Rei
De totale wandelafstand vandaag bedroeg 15 km.
In verband met de lengte en de pittige wandelroute (Palas de Rei-Arzua) werd tijdens onze voorbereidingen besloten om niet in Arzua maar in Melide te overnachten. Hierdoor werd de normale wandelroute verdeeld in 2 x 15 km. Na het ontbijt gingen we iets later dan normaal op pad.
Op het plein bij het raadhuis gingen we in een kring staan, Een ieder had een stil moment en daarna werd er gebeden. Deze momenten waren bijzonder en waren mooie spirituele momenten.
In het buitengebied van Palas de Rei waren boeren bezig met kleine land- en tuinbouwactiviteiten. De Camino daalt nu verder door de dichte bossen en groene vee weides van Galicië. Een authentiek middeleeuws pad van brede plaveien (Romeinse weg) brengt ons naar het lieflijke dorpje Leboreiro met zijn schitterende romaanse kerkje. In onze eindbestemming Melide brachten we de nacht door in Hotel Carlos 96, een mooi hotel met Engels sprekend personeel. 's Avonds genoten we van een goede warme maaltijd (menu del dia).
Klik hier voor foto's: wandelroute Palas de Rei-Melide
Dag 6 Donderdag 4 juni 2015: Melide -Arzua
De totale wandelafstand vandaag bedroeg 15 km.
Na een goed en uitgebreid ontbijt liepen we langs het drukke verkeer door het dorp. Op het plein "Praza no centro urbano" hadden we het dagelijks ritueel van een meditatief moment. Bij het plein "Plaza de Convento" gingen een aantal de parochiekerk "Igrexa de San Pedro" in om een kaarsje te branden voor het thuisfront, overleden familieleden en overleden vrienden. Net buiten Melide kochten we bij een winkel met als opschrift "50 km"(nog te gaan naar Santiago) voor iedereen een mooie (cowboy)hoed van stro. De opgetogen eigenaar van de winkel , blij met zijn inkomsten, maakte van de uitgelaten groep een foto.
We lieten Melide achter ons en staken een pad met verschillende kleine riviertjes over. Onderweg liep een boer met een aantal koeien met ons mee. Via een schaduwrijk bospad bereikten we het kleine dorpje Boente, Een fontein voor het plaatsje was voor ons een welkome verkoeling.
Bij Boente brachten we een bezoek aan het middeleeuwse kerkje gewijd aan Santiago. En passant werd door een van onze peregrino's ook gebruik gemaakt van het zwembad van Albergue Boente tegenover de kerk. In de deze albergue maakten we kennis met twee Limburgse dames uit Nederland. Een van hen had de Camino al 9 keer gelopen. Ze hadden de afgelopen week de Camino Primitivo (de oudste wandelroute) gelopen vanuit Oviedo de noordkust van Spanje.
Na een bord spaghetti vervolgden we ons pad door de bossen en velden naar het middeleeuwse dorpje Ribadiso. Een aantal was ons vooruitgegaan en troffen we onderweg langs de wandelroute bij een bar-restaurant. Met de volledige groep liepen we het dorp Aruza binnen, het eindpunt van deze etappe.
Ons hotel Meson do Peregrino had op zich goede voorzieningen, met echter een nadeel, er was geen lift. Het kostte de nodige moeite om, na de pittige tocht met beklimmingen, de bagage bij iedereen in de kamer van de vier verdiepingen tellende complex te bren-gen. Tegenover het hotel maakten we gebruik van een menu del dia.Het was een streek(familie)-restaurant waar een oudere echtpaar in de keuken de scepter zwaaide. Na afloop hebben we bij wijze van dank nog voor hen gezongen. Bij het afscheid gaven ze iedereen persoonlijk een hand. (zie video opname)
Klik hier voor foto's: Melide-Arzua
Dag 7 Vrijdag 5 juni 2015: Arzua –Pedrouzo,
De totale wandelafstand vandaag bedroeg 19 km.
's Morgens werden alle koffers weer moeizaam naar beneden gebracht. In ons hotel Meson Peregrino werd er ontbeten. In het centrum van Arzua hadden we bij de parochiekerk een meditatief moment. Vol goede moed gingen we op weg. Een chauffeur kwam speciaal zijn vrachtwagen uit om ons te waarschuwen dat we verkeerd liepen. We liepen weer terug naar het centrum en uiteindelijk na wat navragen zagen we een gele pijl en liepen we op de juiste route. De route volgt vandaag een netwerk van kleine bospaden en rustige landweggetjes. Door deze regio typische eucalyptus bossen komen we langs slaperige dorpjes zoals A Calle, Salceda en Sant Irene.
We vervolgden onze tocht over een rustige landweg naar Pedrouzo onze laatste stopplaats voordat we Santiago de Compostela bereiken. In Perdrouzo logeerden we in een modern pension "Pension Platas". Vlakbij het hotel hebben we bij een restaurant genoten van wijn en een heerlijke maaltijd "menu del dia". Als dank zongen we voor de twee dames die ons allervriendelijkst hebben bediend het lied "Irish blessing". Van de aanwezige klanten in het overvolle restaurant kregen we spontaan applaus.(zie video opname)
Klik hier op foto's: wandelroute Arzua-Perdouzo
De totale wandelafstand bedraagt 20 km.
Het was vanmorgen wakker worden met een goed gevoel, want vandaag stonden we op de drempel van ons einddoel, de stad Santiago de Compostela . Een spannend vooruitzicht, wat ook merkbaar was in de groep. Na het ontbijt en het dagelijks moment van meditatie liepen we langs een van de oudste historische routes van de Camino. De route met landweggetjes in de richting van Santiago was omzoomd met eucalyptus bomen die een frisse geur gaven.Onderweg hoorden we beekjes met snelstromend water.(zie video opname). We passeerden de rivier Lavacolla, waar pelgrims van weleer zich wasten voordat ze de heilige stad Santiago de Compostella betreden. Het pad klimt nu steil naar de top van de Monte de Gozo. Op de Monte de Gozo stond het gedenkteken ter ere van het bezoek van paus Johannes Paulus II in 1992. Vanuit Monte de Gozo hadden we voor het eerst de stad Santiago de Compostella in zicht.
Er was opwinding en emotie omdat eindelijk ons einddoel in zicht is. We liepen de buitenwijken van de stad in. Aan passerende mountainbikers vroegen we of ze van ons een groepsfoto wilden maken bij het bord "Santiago de Compostela". Andersom werd door ons van hen ook een groepsfoto gemaakt. Op deze locatie moesten we met z'n allen even bijkomen van het idee dat we de stad Santiago de Compostela hebben bereikt. Het was nog een flink stuk lopen naar het centrum en het plein van de wereldberoemde kathedraal. Het was een emotioneel moment om met de groep bij het plein aan te komen en voor de kathedraal het lied Ïrish Blessing "te zingen. In gedachten kwamen de voorbereidingen, trainingen , de reis en de wandeltocht van de afgelopen dagen vanaf Sarria in een flits voorbij. Wat een zegen dat we als groep ons doel hebben bereikt. Een Irish Blessing waard. (zie video opname).
Er was ook familiebezoek uit Nederland die ons zoals verwacht in Santiago zouden opwachten. Het was heel erg lief en een mooie geste dat een ieder van ons een medaille (met ballonnen) van hen ontvingen voor het bereiken van ons doel. In het historisch centrum werd er gegeten. Na wat zoeken en navragen bereikten we ons hotel Pazos Alba, een klein familiehotel met authentieke kamers en goede voorzieningen. Drie musketiers hebben 's avonds in de drukke en gezellige binnenstad nog naar de Champions League finale gekeken tussen Barcelona en Juventus. Niet onbelangrijk was dat het gepaard ging met een glaasje wijn en tapas.
Klik hier op foto's: wandelroute Perdouzo-Santiago de Compostela
Dag 9 Zondag 7 juni 2015: Santiago de Compostela
Het was een vreemde gewaarwording om wakker te worden met de gedachte, dat je niet meer hoeft te wandelen. De gebruikelijke rituelen om 's morgens met wandelen te starten kon je nu achterwege laten.Vandaag gingen we om 12.00 uur een speciale mis bijwonen voor pelgrims in het kathedraal.
Er werd grote drukte verwacht. We waren ruim op tijd in het historisch centrum bij het kathe-draal.Voor andere groepen pelgrims waren speciale plaatsen gereserveerd. Het was dus even zoeken om een goede plaats te bemachtigen.Uiteindelijk had iedereen plek. Naast ons zat een vrouw uit Roemenie die samen met haar ouders vanuit Sarria de Camino heeft gelopen. Zij was er blij en emotioneel onder. Want voor het eerst heeft ze ook haar 2 kinderen met haar man moeten achterlaten Al pratend kwamen we tot de conclusie dat het voor haar man ook goed is om deze periode met de kinderen door te brengen. Het was voor hem ook een soort Camino.
Tijdens de mis werden alle nationaliteiten genoemd van de pelgrims die Santiago de afgelopen week bereikt hadden. Religieuze liederen werden door een koor gezongen, die ons bekend in de oren klonken. Als afsluiting van de mis werd de Botafumeiro, een circa 1,50 groot 53 kilo zwaar wierookvat, gemaakt door de goudsmid Jose Losada in 1851, door het dwarsschip van de kathedraal aan touwen heen en weer gezwaaid. Het is een beroemde en spectaculaire toeristische attractie.
Na de mis gingen we de stad in om een plek te zoeken in een van de vele gezellige terrassen.
's Avonds hebben we gebruikgemaakt van een menu del dia in een restaurant naast het hotel.
De eigenaar vertelde dat hij was gestopt met werken bij het internationaal bedrijf Nestle en is daarna deze zaak begonnen. Zijn 2 kinderen runden de zaak met jong personeel. Af en toe ondersteunde hij hen met het financieel management. Daarnaast besteedt hij als pianist en koordirigent van het kathedraal veel aandacht aan het regelmatig organiseren van concerten,waarbij internationale koren in het kathedraal worden uitgenodigd. Hij volgde uiteindelijk zijn hart en zijn passie.
Klik hier op foto's: verblijf Santiago de Compostela
Vandaag was er een vrij programma en kon iedereen zijn eigen dingen doen. De dames bijvoorbeeld gingen inkopen doen. Het was ook de moeite waard om de prachtige gevels, gebouwen en pleinen rondom de wereldberoemde kathedraal te bezichtigen. De historie straalt er van af. De binnenstad met mooie historische steegjes en winkels zijn nog heel goed in tact gebleven. Er werd ook van de gelegenheid gebruikgemaakt om bij het Officina do Peregrino (pelgrimskantoor) een certificaat "Compostela" op te halen. De "Compostela" is een soort diploma in het latijn. Die verkrijgt men na het overleggen van het pelgrimspaspoort met stempels van de plaatsen langs de route van de de laatste 117,3 km van Sarria naar Santiago.
Er stond een behoorlijke rij met pelgrims van verschil-lende nationaliteiten. Passerende toeristen gingen op advies van hun gids uit bewondering voor onze prestatie met ons op de foto. We spraken twee jonge Duitsers uit Berlijn die vanuit Ponferrada zijn gestart,ongeveer 200 km van Santiago.
Verder ontmoetten we Juan die werkloos is en die bij het pelgrimskantoor een pelgrimspaspoort wilde halen. Juan was naast zijn normale werk, ook filosoof. Hij was zo ontevreden over het werk en zijn werkgever dat hij besloot om per direct ontslag te nemen. Nu zit hij zonder werk en onderdak
Hij besloot toen om de Camino te lopen. Zijn motto op dit moment is Carpe Diem (pluk de dag), wie dan leeft wie dan zorgt. Hij heeft 8 jaar in Nederland in Vlaardingen gewoond en is getrouwd geweest met een Nederlandse vrouw, waarvan hij 2 kinderen heeft. Hij kon zich nog een beetje in het Nederlands verstaanbaar maken. Het pelgrimspaspoort had hij nodig om in de pelgrimsherbergen goedkoop te kunnen overnachten. Zonder pelgrimspaspoort kom je er niet in.
Op de Officina do Peregrino (pelgrimskantoor) werden we aan de balie geholpen door James een jonge Engelse vrijwilliger van 19 jaar, die de Camino Frances vanuit het plaatsje St. Jean Pied de Port bij de Franse Pyreneeën heeft gelopen. James zocht op wat je naam in het Latijn is en vermeldde het in de certificaat. Hij maakte van ons een foto met de "Compostela"in de hand.
Hierna gingen we in het gebouw ernaast naar de Huiskamer van de Lage Landen. We maakten kennis met Theo en Alexander vrijwilligers van het Nederlandse Genootschap van Sint Jacob. Onder het genot van een kopje koffie vertelden ze ons, dat ze gepensioneerd waren en als vrijwilliger een paar weken in het jaar dit werk deden. Alexander vertelde aan zijn studiegenoot van de Wageningse Universiteit, dat als je een variëteit aan planten en bloemen wil ontdekken dat je de pelgrimstocht Camino Portuguese moet doen vanaf Porto naar Santiago.
's Avonds hebben we in de binnenstad weer gebruik kunnen maken van een heerlijke menu del dia en natuurlijk met een glaasje wijn. Na het eten deden we in het Alameda Park bij het kerkje Santa Susanna in een kring een afscheidssessie. Men moest drie positieve dingen opschrijven van de buur-man of buurvrouw die rechts naast je staat. Daarna werd er een stuk uit de bijbel gelezen en werd er gebeden. Het waren bijzondere en emotionele momenten op de vooravond van ons afscheid van de Camino en de spirituele stad Santiago de Compostela.
Klik hier op foto's: verblijf Santiago de Compostela
We moesten vandaag vroeg uit de veren.Om 6 uur 's morgens stonden voor het hotel 3 taxi's klaar om ons in vliegende vaart naar de luchthaven van Santiago de Compostela te brengen. Op de luchthaven konden we nog ontbijten en in het restaurant in verband met de korte nacht nog beetje een oogje dichtdoen. Er werden nog de laatste boodschappen gedaan. Om 9.30 uur vlogen we rechtstreeks richting Amsterdam en landden we om 11.50 uur op Schiphol in Amsterdam.
Klik hier op foto's:terugreis : Santiago de Compostela-Amsterdam
Tenslotte:
De pelgrimstocht van Sarria naar Santiago de Compostela was een mooie en bijzondere ervaring.
De ontmoetingen en de persoonlijke verhalen van pelgrims uit verschillende werelddelen waren bijzonder. Gebeurtenissen binnen het persoonlijk leven konden worden afgesloten, om weer opnieuw te kunnen beginnen. Tijdens de tocht had je genoeg tijd voor zelfreflectie.
De groep wil ik bedanken dat we dit samen hebben mogen doen. Als je met 12 personen op weg gaat, maak je samen dingen mee die ook bij het gewone leven horen. Met veel positieve energie, passie en onderlinge saamhorigheid hebben we samen ons doel bereikt. Het was in sommige opzichten gezien de klimmetjes fysiek heel erg pittig. Maar voor een pelgrim is de slogan "No pain no glory" van toe-passing. Nogmaals bedankt.
Een bijzondere dank aan Saar voor de spirituele momenten van (stil) gebed en meditatie.
Het was elke keer een goed gevoel dat je gedragen door God met vertrouwen op weg kon gaan.
Speciale dank ook aan Dolly en Jan voor de morele ondersteuning. Op de achtergrond waren ze indien nodig als klankbord aanwezig.
Last but not at least dank aan Bianca mijn vriendin en "soulmate ". Met goede wandelvrienden en dierbare vrienden om je heen deze pelgrimstocht samen mogen beleven, dat is rijkdom.
Van de Huiskamer van de Lage Landen in Santiago de Compostela
kregen we het volgende gedicht van Ricky Rieter mee.
Vanaf hier
zal ik terugkeren
naar het gewone leven
van alledag
niet gewoon meer
na al wat ik ervaren heb
en als rijkdom
opgeslagen in de weg
die ik zelf ben
"Buen Camino "
Geen opmerkingen:
Een reactie posten